Kıymetli bir tanıdığım bana bugüne kadar hiç aklıma gelmeyen bir soru sordu. “Bulgaristan’dan Türkiye’ye göç ederken arkadaşlarınla nasıl vedalaştın?” Vedalaşmak mı?.. Arkadaşlarla vedalaşmak mı?… Sürgün edilircesine birkaç saat içinde sınır dışı edildiğimiz için arkadaşlarla vedalaşmak şöyle dursun, özel eşyalarımızı bile toparlayamadık. Anlatmak...
Küçük bir kız biliyorum… Kuşların neşeyle ötüştüğü Arıların çiçeklerle oynaştığı cıvıltılı bir yaz sabahında Evin önündeki merdivenlerde oturmuş… Özgürlüğü düşlüyor. Çünkü o küçük… Yüreğinde biliyor ki bundan sonra, yani köyünü askerler basmadan öncesi gibi iradeyi dalgasına göre rüzgara karşı ovalarda pınarlara koşturamayacak, hoplaya zıplaya o...